Dit interview kadert in een reeks dat werd afgenomen voor het online magazine van ‘de Pop-up Onderneming‘, een traject voor (veelzijdige) starters.

 

De opkomst was groot bij de kickoff van de pop-up onderneming. Velen voelden zich geroepen, vijf gingen de uitdaging aan. Sven zette als jonge kok mee de stap. Afgestudeerd in 2006 trok hij een jaar naar de Verenigde Staten om zijn kookkunsten te verdiepen. Terug in Brugge werkte hij in verschillende sterrenzaken en vond geleidelijk zijn roeping als patissier. In 2016 zette hij de stap naar freelance kok. De droom om een dessertenrestaurant te beginnen was er al. De durf om te springen nog niet. De pop-up onderneming kwam op het juiste moment.

 

Drijfveer was om de droom van die zaak waar te maken. Welke rol speelde de pop-up onderneming bij de realisatie van het restaurant?

 

De horeca is een kleine wereld. We kennen elkaar (bijna) allemaal. Het is vaak vissen in dezelfde vijver. De pop-up onderneming verplichtte me uit mijn vertrouwde omgeving te komen. Ik ontmoette mensen met een erg verschillende achtergrond, werd betrokken bij start-ups met een andere invalshoek. De synergie tussen mensen met verschillende ideeën, en de energie die daardoor vrijkwam, stimuleerde me enorm.

 

Ondersteuning op maat

 

Een paar jaar geleden ging ik naar een startersavond van Unizo. Met een oppervlakkige uitleg en een bundeltje papieren stond ik nadien weer op straat. Een groot contrast met het maatwerk van de pop-up onderneming. Elk in hun eigen stijl brachten Wouter, Kris en Silvia hun expertise in de groep. Wouter duwde me richting ‘doen’. Hij gaf me zelfvertrouwen, ook bij het zakelijke luik. Silvia keek mee naar de menu’s en Kris leerde me over omgaan met moeilijke klanten. Ik omringde me tijdens het experiment met verschillende types raadgevers. Vrienden die sowieso supporterden, andere zelfstandigen en horecamensen, en natuurlijk de pop-up ondernemers.

 

Dessert Space

 

Binnen het experiment was ik een buitenbeentje. Ik wist wat ik wou. Ik wou kok aan huis worden en een pop-up restaurant. Op 26 juni opende Dessert Space in de oude vismijn van Zeebrugge. Tijd was mijn belangrijkste ingrediënt. Met natuurlijke producten, maar een beetje suiker en veel fruit creëerde ik een suggestiemenu met drie desserts. Koffie schenken in een cafetière was een risico maar zorgde samen met de huisgemaakte ijsthee voor genieten. De versgebakken koekjes maakten het geheel af.

 

’Fuck, ik heb een probleem’

 

Ik had een idee, ik wist hoe het moest en na een week bleek het niet te werken. Ik heb om hulp geroepen, een aantal zaken verbeterd en ben verder gegaan. Als je me vraagt wat ik deze zomer geleerd heb, is het dat. ‘Fuck, ik heb een probleem’ roepen en mijn hand opsteken. Er is altijd iemand die je komt helpen. Ik heb niks verdiend maar wel veel ervaring en kennis opgedaan.

 

Je bent als ondernemer gegroeid. Hoe zie je jezelf evolueren?

 

Ik wil mijn grenzen blijven verleggen. In de horeca is chef worden in principe het hoogste doel. Maar daar ligt mijn ambitie niet. Ik wil zoveel mogelijk proeven. Letterlijk en figuurlijk. Door als kok aan huis te werken of in te springen wanneer er handen tekort zijn in een keuken. Door zelf nieuwe experimenten op te zetten. Bijleren en afwisseling, dat staat centraal. Hard werken om volop te kunnen genieten van mijn vrije tijd.

 

Het experiment van de pop-up onderneming is afgesloten. Heb je nog een laatste advies voor prille starters?

 

Het is een bewogen jaar geweest. Je had me anderhalf jaar geleden moeten zien, dan zag het er heel wat minder uit. Ik ben erg gegroeid. Zelfvertrouwen is absoluut iets wat ik voor mezelf meeneem uit dit experiment. Maar ook dat je vrienden je supporters zijn, je netwerk de kritische stem. En wanneer je een fuck-momentje hebt, je zeker moet ingrijpen. Je moet het zelf doen maar het lukt wel.

 

https://svencoryn.wordpress.com

 

Met dank aan Margot Collet voor het interview!

In oktober 2017 starten we met de 2de editie van de Pop-up Onderneming!
Lees er hier meer over:

 

Pin It on Pinterest

Share This