Een verbinder kiest niet, maar vermeerdert

Een verbinder kiest niet, maar vermeerdert

De klassieke invulling van de verbinder is die van de vlotte netwerker en ideeënspuier die op jouw verhaal vaak als respons heeft ‘ken je die persoon al?’, of ‘weet je wie jij eens zou moeten contacteren?’, of ‘heb je al gedacht om het zus of zo aan te pakken?’. Misschien denk je nu meteen aan iemand uit jouw omgeving. Of herken je jezelf, wie weet! 

 Maar verbinden kan nog zoveel meer zijn dan dat. Naargelang de invulling worden trouwens ook andere namen gebruikt, zoals ‘bruggenbouwer’, ‘grenswerker’, ‘boundary worker’, enz. Gelukkig kunnen we, om iets beter te begrijpen wat het ‘verbinder zijn’ precies inhoudt, terugvallen op het werk van verschillende auteurs en onderzoekers. In dit artikel verwijzen we alvast naar vier auteurs die hun licht hebben laten schijnen over het fenomeen. 

 

1 + 1 = 3

 

De meest gekende auteur die het woord ‘connector’ gebruikt, is Malcolm Gladwell. In zijn boek ’The Tipping Point’ beschrijft hij connectors als mensen die altijd wel een gouden tip achter de hand hebben of iemand anders kennen die je een stap verder kunnen brengen. De ‘connector’ van Malcolm Gladwell is een charismatisch persoon die makkelijk vrienden maakt en mensen op hun gemak stelt. Eigenlijk dus een beetje de invulling waarmee we dit artikel introduceerden. 

 

Marcus Buckingham, die jarenlang onderzoek deed naar leiderschap- en loopbaanmanagement voor Gallup, omschrijft in het boek ‘Verbeter je sterk punten’, negen ‘sterkste rollen’ die mensen al dan niet van nature opnemen (je hebt meestal 2 rollen die voor jou dominant zijn). Die rollen zijn eigenlijk een combinatie van verschillende talenten of sterke punten. Eén van die rollen is die van ‘de netwerker’ die altijd op zoek is naar het samenbrengen van mensen of ideeën om iets groter en beter te maken dan het nu is. Buckingham vindt verbinders of ‘netwerkers’ zo waardevol omdat ze oog hebben voor wat mensen samen tot stand kunnen brengen en ervan overtuigd zijn dat iedereen iets unieks in te brengen heeft in een situatie of vraagstuk. 1+1=3 als het ware. En toch is Buckinghams ‘netwerker’ niet de enige van zijn rollen die kunnen gelinkt worden met verbinders, maar daar later meer over. 

 

Bedenken, samenbrengen en uitvoeren

 

Want nu kreeg je misschien het beeld van de verbinder als sociale tafelspringer, of rasechte netwerker. En dat blijkt dus niet altijd te kloppen. Bij de Amerikaanse Erica Dhawan vonden we een beschrijving van drie type connectors. De types verduidelijken wat en wie een verbinder dan precies samenbrengt: 

 

  • The Thinker is heel nieuwsgierig en leergierig. Hij/zij combineert kennis en inzichten en creëert daarmee iets nieuws. Voor wie Austin Kleons boek kent: ‘steal like an artist’ dus. Nieuwe dingen kunnen ontstaan door oudere ideeën op een nieuwe manier samen te brengen of ideeën uit los van elkaar staande domeinen te linken aan elkaar. Ook ‘ongewone’ vragen stellen is een talent van de ‘denker’. Denkers hebben soms moeite om hun ideeën ook werkelijk de wereld in te sturen en/of zijn minder geïnteresseerd in het uitvoeren ervan. Zij omringen zich best met ‘executors’, zie verder.
  • The Enabler is diegene die dingen mogelijk maakt. Enablers zetten bijvoorbeeld structuren of teams op en zorgen ervoor dat ideeën kunnen gevormd worden en synergieën ontstaan. Het kan ook de man of vrouw achter de schermen zijn, of de ‘poppenspeler’. Enablers zijn de geknipte personen om de thinkers en de executors samen te brengen! Ook zoeken ze best naar hoe ze op nog grotere schaal kunnen samenbrengen.

     

  • The Connection Executer verzamelt de middelen en de mensen om iets gedaan te krijgen. Vaak gaat hij/zij op zoek buiten het eigen werkgebied. De ‘enablers’ zijn activerend en mobiliserend. Ze zorgen er best voor dat ze zich zoveel mogelijk blootstellen aan nieuwe ideeën (hallo, thinkers!)

 

Tweebenigheid

 

Maar ook dichter bij huis wordt het thema uitgepluisd. De Nederlandse Martine de Jong -adviseur, procesbegeleider en coalitiebouwer bij Twynstra Gudde en onderzoeker bij de Urban Futures Studio aan de Universiteit Utrecht- deed onderzoek naar ‘grenswerkers’ of ‘boundery workers’. Dat zijn mensen die met een been in hun organisatie staan en met het andere been in de echte wereld of andere netwerken. Zij onderscheidt 5 ’signaturen’ of klemtonen en stelt dat grenswerkers twee (of drie) van die signaturen combineren: 

 

  • De gedreven voorvechter: brengt mensen samen door hen te inspireren en hen een gezamenlijk toekomstbeeld voor te houden. Ze worden vaak ingezet voor samenwerkingsprocessen die vernieuwend en ambitieus zijn. Ze hebben uitgesproken waarden en principes en zetten zich in voor een betere wereld. Om eventjes terug een linkje te leggen met Marcus Buckingham, hij omschrijft dit type in de rol van de ‘beïnvloeder’: iemand die mensen voor zich kan winnen en wiens grootste talent overtuigingskracht is.

 

  • De betrokken relatiebouwer: focust niet op de inhoud, maar streeft naar duurzame relaties opbouwen. De betrokken relatiebouwer heeft een sterke sensitiviteit en creëert een context waarin mensen zich veilig voelen Het doet ons ook heel hard denken aan de rol van ‘provider’ door Buckingham beschreven: mensen die vertrekken vanuit de vraag ‘alles goed met iedereen?’ en ervoor kunnen zorgen dat iedereen zich betrokken voelt.

 

  • De grondige ontwerper: kan je vergelijken met de denker van Erica Dhawan. Hij of zij levert grote meerwaarde bij inhoudelijk complexe thema’s (waar veel partijen bij betrokken zijn). Hij of zij biedt de betrokkenen overzicht en inzicht.  Buckingham omschrijft dit ook in de rol van de ’schepper’, die als missie heeft om patronen te ontdekken in de warboel van het leven. Samenhang ontdekken is hier de sleutel.

 

  • De gezaghebbende onderhandelaar: diegene die je nodig hebt bij crisissituaties. Hij of zij is pragmatisch, charismatisch en daadkrachtig en weet mensen aan elkaar te binden door hun onderlinge afhankelijkheid zichtbaar te maken. Ook hier zien we nogal wat overeenkomsten met de ‘beïnvloeder’ van Buckingham, die anderen als geen ander weet te charmeren en niet bang is van een beetje weerstand.

 

  • De vindingrijke vormer: de meest onconventionele van de hoop. Hij of zij is het meest effectief in een omgeving met weinig kaders. Zo iemand is nodig bij de start van een samenwerking of op het moment dat het voorgaande niet heeft gewerkt. Hij of zij denkt heel organisch. Spontaan leggen we hier een link met de rollen van ‘netwerker’ en ‘pionier’ die Buckingham beschreef. De netwerker vraagt zich af ‘wie of wat kan ik samenbrengen?’.  De pionier is van nature een onderzoeker die enthousiast wordt voor dingen die hij/zij nog niet geeft gezien, of mensen die hij/zij nog niet heeft ontmoet.

 

Verbinders zijn katalysators

 

Deze typebeschrijvingen en verschillende invalshoeken maken alvast duidelijk dat ‘dé verbinder’ niet bestaat. Of je de rol opneemt én hoe je hem invult, heeft veel te maken met wat jouw talenten zijn en in welke context je vertoeft.

 Wat wel duidelijk is, is dat verbinders het verschil maken op deze domeinen: 

  • Ze spelen een cruciale rol als het op innovatie aankomt. Ofwel omdat ze zelf ideeën en inzichten weten te verbinden tot iets nieuws, ofwel omdat ze contexten creëren van waaruit innovatie kan ontstaan.
  • Het zijn zijn echte katalysators. Door dingen, ideeën en mensen samen te brengen, zorgen ze ervoor dat samenwerkingen, uitvindingen, ideeën, levensvatbaar zijn of worden opgepikt. 
  • Ze zijn de lijm (of brug) tussen aparte werelden en kennisdomeinen.
  • Ze behouden het overzicht op het geheel.

 

Credits

 

Dit artikel vebindt kennis en inzichten van: 

Smaakt dit naar meer?

 

Dit is nog maar het begin van onze exploratie rond verbinders! Onze plannen zijn om: 

  • de bestaande kennis over deze rol te verbinden met elkaar (hoe meta is dat!),
  • een link leggen tussen de verschillende type verbinders en specifieke talenten die hier aangesproken worden, 
  • concrete voorbeelden te verzamelen van verdienmodellen (zowel voor ondernemers als loontrekkenden) die het toelaten om net als verbinder de kost te winnen,
  • het vooral ook allemaal te gaan aftoetsen in de praktijk en te ‘stofferen’ met verhalen uit het leven gegrepen.

 

Wil je dit graag blijven volgen, dan is er één adres: de online community/het leerplatform van de ‘creatieve generalist’. Daar zullen ook verschillende interviews met verbinders gepland worden. De community ziet het daglicht op 1 januari 2020, maar je kan je hier al lid maken en nog genieten van de early bird actie:

 

Van chaos naar helderheid. In welke fase zit jij?

Van chaos naar helderheid. In welke fase zit jij?

Als creatieve generalist of multipotential heb jij een breed interesseveld. Boeiend, spannend, afwisselend is dat! Maar soms ook verwarrend, vermoeiend, en chaotisch. Inzicht hebben in wat de verbindende lijnen zijn in die veelheid kan dan een enorme rust teweeg brengen. En inzicht in jouw rode draden schept ook helderheid voor anderen. Je maakt je verstaanbaar zonder jezelf te moeten beperken tot ‘één ding’. Hoe zalig klinkt dat? Maar de weg van chaos naar helderheid is niet bepaald ‘a walk in the park’. Het verloopt vaak in stapjes en heeft zijn tijd nodig. Eigenlijk kan je zelfs spreken van verschillende ‘stadia’ in de Rode Draden-zoektocht. Ik benoem ze als:

 

De ik-ben-een-ongeleid-projectiel fase

Je hebt het gevoel dat het alle kanten opgaat en jouw hoofd tolt ervan! Wanneer iemand jou vraagt om uit te leggen wie je bent/wat je doet, zou je het liefst heel hard wegrennen. Je komt niet uit je woorden, of je vervalt net in een stortvloed van woorden, en anderen kijken je alleen maar bedenkelijk of verward aan. Ook is het jou helemaal niet duidelijk waar je prioriteiten nu liggen voor de komende maanden/jaren. Rode draden, richting, focus? * I wish!*

 

De ik-zie-draden-in-de-verte fase

Je beseft wel dat er verbanden zijn tussen de vele dingen die je doet (en die jou interesseren), maar je krijgt het nog niet helemaal te pakken. Je ziet verschillende mogelijkheden, richtingen, zonder helemaal zeker te zijn.

 

De ik-zoek-nog-naar-de-juiste-woorden fase

Voor jezelf is het helder. Je weet wat de verbindende factoren zijn in jouw ‘veelheid’. Maar het uitleggen aan anderen verloopt nog wat stroef. Hoe begin je er aan? Hoe verwoord je dat nu op een manier waarop anderen helemaal mee zijn? En wanneer zet je welk ‘type’ rode draad in? Daar heb je nog een kluif aan.

 

De ik-zit-in-de-rode-draden-hemel fase

Je weet waar je voor staat, je ervaart rust in je hoofd én je kan anderen daar probleemloos in meenemen. Ook zij geraken enthousiast over jouw verhaal en dit vertaalt zich in leuke jobs/opdrachten/klanten. De Rode Draden hemel dus!

 

De ik-wil-nieuwe-laagjes-toevoegen fase

Je hebt een tijd op een wolkje geleefd en alles gaat prima. Maar nu merk je dat jouw boodschap niet bij iedereen even goed aanslaat, of je wil variatie brengen in je verhaal. Kortom: je hebt nood aan een rijker gevulde rode-draad koffer. Je gaat op zoek naar andere opties om jezelf te begrijpen én uit te leggen. Zijn er nog andere lijntjes, andere invalshoeken te ontdekken in jouw verhaal? Is er nog een diepere laag te ontdekken? Het maakt jou wel nieuwsgierig!

 

De ik-vind-mezelf-opnieuw-uit fase

Je bent toe aan iets nieuws. Een nieuw project, een nieuw thema, een nieuwe doelgroep… Wat betekent dit voor de rode draden die je tot nu toe zag en gebruikte? Wat blijft ’stabiel’ en wat is aan vernieuwing toe? Een spannende fase, van dingen in vraag stellen en jezelf opnieuw heruit te vinden!

 

Waar bevind jij je?

Nu klinkt het een beetje alsof je die verschillende stadia altijd in deze volgorde afloopt. Uiteraard is dat in realiteit niet altijd zo. Misschien heb jij je nooit een ongeleid projectiel gevoeld, of sloeg jij de ik-zoek-nog-naar-de-juiste-woorden fase over. Maar deze opdeling kan wel helpen om jezelf af te vragen waar jouw behoeftes op dit moment precies zitten. En ook om te beseffen dat het een cyclisch proces is. We doorgaan allemaal fases waarin het (terug) chaotisch is en we het gewoon ‘niet weten’.

Je hoeft dit niet alleen te doen. Een aanbod voor jou!

Al deze fases kregen een plek in de programma’s die we ontwikkelden rond het ‘vinden van jouw rode draad’. Ook het omgaan met dat niet-weten. Het (opnieuw) zoeken naar de rode draden in jouw verhaal is een boeiende zoektocht, die tot heel verscheiden resultaten leidt. Gaande van diepe inzichten over jezelf tot heel concrete ‘output’ zoals een wervende pitch, Linkedinprofiel of ‘over mij’ pagina.

Hoe we jou precies kunnen ondersteunen?

Hebben creatieve generalisten ook grote levensdoelen?

Hebben creatieve generalisten ook grote levensdoelen?

 

Onlangs kreeg ik in mijn mailbox een interessante vraag binnen van Mieke. Ik liet het even bezinken en stuurde haar een mailtje terug. Lees maar even mee!

 

Dag Silvia,

Omdat ik mij nu heb gerealiseerd dat ik nooit maar door één iets gepassioneerd kan zijn, waar ik vervolgens mijn levensdoel van kan maken en een specialist in zal zijn, voel ik mij soms wel wat ‘leeg’ of lusteloos. Het zoeken naar dat ene grote doel is weg, en ik weet niet goed hoe ik die leegte kan opvullen. Ik had immers heel mijn leven een ander idee in mijn hoofd, of een ander beeld van mijn toekomst.

Ik vroeg me af of jij tips hebt over hoe ik hiermee kan omgaan, of welke boeken ik hierover kan lezen? Hoe kan de creatieve generalist toch genoeg zin geven aan zijn leven als hij geen levensdoel voorop kan stellen waar hij naartoe kan werken en energie van krijgt?

Of moet ik nu dat ene grote levensdoel vervangen door meerdere kleinere doelen?

Alvast bedankt voor jouw antwoord,
Mieke

 

Dag Mieke,

Hoewel je als creatieve generalist inderdaad beter denkt in meervoud (of het nu serieel is of simultaan), denk ik niet dat je perse moet denken in meerdere ‘kleinere’ levensdoelen. Die levensdoelen kunnen even groot, ambitieus, en diepgaand zijn dat die van een specialist. Weet ook dat een creatieve generalist of multipotential vaak wel een rode draad heeft lopen in zijn leven, dat kan je ook een levensdoel noemen, alleen ontvouwt deze zich soms in verschillende vormen. Ikzelf heb bv. als thema ‘diversiteit’ en ‘veelzijdigheid’ in de wereld stimuleren. Vroeger kreeg dat gestalte via mijn job als sociaal-cultureel werker in Brussel (waar ik veel bezig was met topics zoals diversiteit en sociale cohesie), nu door het thema van het ‘generalist zijn’ te exploreren en mensen te stimuleren om de veelzijdigheid in zichzelf te omarmen. Het krijgt dus gewoon verschillende gedaantes.

Daarnaast merk ik dat ik nog andere ‘draden’ heb lopen, die dan misschien in een latere fase in mijn leven een grotere plek zullen innemen (of niet). Aan grote doelen geen gebrek m.a.w.

Het beklemmende van dat ‘ene ware doel’ is dat mensen het vaak lastig krijgen als ze daar dan de vinger niet op kunnen leggen. Het legt ook veel druk. Maar het is nu ook niet dat je moet op zoek gaan naar verschillende doelen omdat je een creatieve generalist bent. Vervang jouw vraag van ‘één groot levensdoel’ gewoon met een andere vraag die jou inspireert en uitdaagt. Bv.:

  • Wanneer ervaar jij een groot gevoel van zinvolheid?
  • Welke ‘problemen’ wil jij oplossen?
  • Waar wil jij een bijdrage aan leveren?
  • Enz.

Via die weg (en ook door het ontdekken van je talenten) kom je levensdoelen tegen. En vooral ook: het is in het doen dat zulke dingen duidelijker worden. Wat ik je nu bv. vertel over mijn rode draad is pas duidelijk geworden door heel veel dingen uit te proberen, ik zou dat vroeger niet zo kunnen uitgelegd hebben.

Hopelijk heb ik je hiermee een antwoord gegeven op jouw vraag?

Warme groet,
Silvia

 

Hoe is dat bij jou? Heb je dit gevoel van ‘leegte’ ook al ervaren? Of heb je als creatieve generalist net een onuitputtelijke voorraad aan grote  levensdoelen?

 

 

 

Een ondernemer die zich uitleeft in alles wat nieuw is

Een ondernemer die zich uitleeft in alles wat nieuw is

Eén van de leuke dingen aan het uitsturen van een nieuwsbrief is de reacties die ik daarop krijg. Soms zijn dat aanmoedigingen, bedenkingen, ideeën, … Maar soms zijn het ook verhalen. Mensen die een stukje met me willen delen over hun leven, over hoe zij iets ervaren hebben. Heel bijzonder is dat, want ik leer er altijd van bij. Mijn nieuwsbrief over de spanning tussen het ’multigeïnteresseerd-zijn’ enerzijds en ’stabiliteit/financiële rust’ anderzijds raakte duidelijk een gevoelige snaar, want toen kreeg ik iets meer reacties dan gewoonlijk. Waaronder het mailtje van Paul. Het is een getuigenis waar anderen veel aan kunnen hebben en daarom vroeg ik Paul of ik het op mijn blog mocht publiceren. Hieronder een authentiek verhaal, over een ondernemer die zijn ’succesvol’ bedrijf helemaal omgooide, zodat hij eindelijk zijn talenten als creatieve generalist kon inzetten. En dit ondertussen al 20 jaar vol overgave doet.

 

“Al van jongs af aan vertoonde ik een uitgesproken aanleg voor techniek.  Dat gekoppeld aan een onstilbare nieuwsgierigheid zorgde er voor dat ik vlug in mijn omgeving bekend stond als de jongen die “alles” kon.  Ik leerde lassen van een buurman, herstelde televisies en deed elektrische installaties met een nonkel, zat uren bij de lokale (brom)fietsenmaker, liep de deur plat bij een bevriende schrijnwerker, leerde kleren naaien en patisserie maken van mijn moeder, enz…  Dat stopte nooit, altijd nieuwe dingen, en altijd lukte het me om daar behoorlijk goed in te zijn. Mijn studiekeuze was eenvoudig, ik zou een “praktische” Industrieel ingenieur worden en dat werd ik ook.

Tijdens mijn studies verkondigde ik al aan mijn medestudenten dat ik nooit voor een groot bedrijf zou werken, altijd hetzelfde doen, jaren aan een stuk, dat was niks voor mij.  Ik zou een eigen zaak beginnen en dat deed ik ook.  Op mijn 22, zonder een dag werkervaring en bijna zonder geld, startte ik mijn eigen zaak in elektronica. Het werd een groot succes, ik schoolde me snel bij op gebieden zoals boekhouden, sales, organisatie, e.d. en de zaken gingen geweldig.

Maar wat ik niet verwacht had, gebeurde geleidelijk aan. Ik raakte verveeld, mijn interesse in mijn eigen zaak zakte en terwijl ik naar buiten uit de schijn hoog hield, werd ik eigenlijk diep ongelukkig.


Na 1 jaar had ik al mijn eerste medewerker in dienst, na vier jaar waren dat er al een zestal.  Maar wat ik niet verwacht had, gebeurde geleidelijk aan. Ik raakte verveeld, mijn interesse in mijn eigen zaak zakte en terwijl ik naar buiten uit de schijn hoog hield, werd ik eigenlijk diep ongelukkig. In mijn zaak evolueerde ik van een pionier naar een professionele babysitter. Ik was constant bezig met brandjes blussen, wrijvingen tussen medewerkers masseren, hun privéproblemen helpen oplossen en dergelijke nonsens. Het interesseerde me allemaal steeds minder en omdat ik geen uitweg zag, kreeg ik last van hyperventilatie, vroegtijdige haaruitval, hartkloppingen en andere stresssymptomen. Naar de buitenwereld toe liet ik dat uiteraard niet zien.  We spraken openlijk over verdere uitbreidingen, eventueel het openen van nieuwe filialen, maar binnenin dacht ik constant: ‘ik wil dit niet, ik ben dit beu’.  Hier zat ik dan, de man met talent en lef op overschot, werd voor het eerst in zijn leven geconfronteerd met zijn eigen beperkingen en dat kwam hard binnen.

 

Mijn omgeving vond mij een succesverhaal, maar ik vond mezelf mislukt.


Het heeft me ettelijke jaren gekost, maar uiteindelijk kwam ik tot de conclusie dat het geen zin had een zaak te hebben waar ik ongelukkig van werd.  Dat was nooit de bedoeling geweest.  Mijn omgeving vond mij een succesverhaal, maar ik vond mezelf mislukt. Uiteindelijk hakte ik de knoop door.  Ik ging downsizen, ontsloeg de helft van mijn medewerkers, stootte een flink deel van mijn activiteiten af en ging op een zeer kleinschalige manier verder.  Waar ik vroeger naast de normale verkoop en distributie ook nog een klein beetje projectwerk deed, werd dat nu de hoofdbezigheid.  En daarin vond ik mijn passie terug. Originele oplossingen bedenken voor alle mogelijke problemen, kleine series maken die net te moeilijk zijn om aan eender wie uit te besteden, nieuwe technologieën, vooral in de IT, implementeren bij klanten, mijn brede interesse en mijn drang naar nieuwe dingen kwamen terug boven. Je staat er versteld van hoeveel projecten in de industrie niet gerealiseerd worden bij gebrek aan creatieve mensen om ze uit te werken. Bedrijven kooien hun medewerkers, ze laten ze jaren aan een stuk hetzelfde doen, ze worden specialisten in één domein, maar missen het groter geheel of de originele invalshoek. D’r zijn weinig creatieve duizendpoten in grote bedrijven terwijl ze er wel regelmatig eentje nodig hebben. Het moeilijkste is jezelf kenbaar maken bij die bedrijven, maar eens ze je kennen en weten waarvoor ze bij jou terecht kunnen, ben je vertrokken.

 

(…) ik heb ondertussen al tientallen dingen gemaakt waarvan ik denk, als ik dit product verder uitwerk, daar kan je een business mee uitbouwen, maar ik doe het niet.  Ik wil het niet omdat ik nu al op voorhand weet, je gaat dat weer beu geraken. 


En sindsdien ben ik dat blijven doen, nu ondertussen al meer dan 20 jaar.  Ik heb nog 2 vaste medewerkers.  Eentje die al mijn administratie verzorgt, en eentje die de gewone lopende zaken verkoopt, en ik kan me uitleven in alles wat nieuw en speciaal is.  En inderdaad, om voldoende omzet te realiseren, moet je dingen herhalen, meer van hetzelfde verkopen, maar dat laat ik aan mijn medewerker over. Indien er te veel lopende projecten binnen komen, huur ik extra losse medewerkers in om dat te doen. Heb ik te veel nieuwe projecten of is er kennis vereist die ik zelf niet heb, huur ik andere creatievelingen in om samen die projecten uit te werken.  Het is een moeilijk evenwicht, ik heb ondertussen al tientallen dingen gemaakt waarvan ik denk, als ik dit product verder uitwerk, daar kan je een business mee uitbouwen, maar ik doe het niet.  Ik wil het niet omdat ik nu al op voorhand weet, je gaat dat weer beu geraken. 

Dus stort ik me vol overgave in weer iets nieuws, en weer en weer.  Word ik daar schatrijk van?  Absoluut niet, maar ik slaag er wel in om een zeer mooi inkomen te hebben en ik amuseer me ondertussen en dat evenwicht is voor mij super belangrijk. Ik ben halfweg vijftig nu en nog steeds heb ik af en toe die drang om eens een mooie kmo uit te bouwen, maar direct daarna bekruipt me dan terug het gevoel dat ik  25 jaar geleden had en denk ik: ‘never again’. Dus ga ik die 10 à 15 resterende jaren van mijn loopbaan  verder doen zoals ik bezig ben, hopelijk in goede gezondheid.

Tot zover mijn verhaal.

Mvg,
Paul B.”

 

Wil jij ook meer voeling krijgen met jouw talenten?

  • In dit artikel licht ik 4 veel voorkomende talenten toe bij creatieve generalisten.
  • Maar ook inzicht krijgen in welk type creatieve generalist jij bent helpt in de keuze van een loopbaan dat bij je past. De tweedaagse ‘de creatieve generalist ontrafeld’ zoomt daar verder op in.

 

Wanneer is het teveel? De jaarplanning van een creatieve generalist

Wanneer is het teveel? De jaarplanning van een creatieve generalist

Ben je een creatieve generalist die kampt met wat ik HGR noem (Hoge Gevoeligheid aan Routine), of positiever gezegd, blij wordt van nieuwe dingen? Ben je bovendien ook nog een ideeënfontein en start je graag (uiteraard, nieuwe) projecten op?

Dan zal je niet veel woorden nodig hebben om te begrijpen wat de laatste weken mijn brein heeft overmeesterd. Ik zou het ‘een stresske’ kunnen noemen, maar daarmee doe ik het fenomeen geen recht aan. Het is meer alsof ik dan een enorme last op mijn schouders meezeul, en mijn brein op ontploffen staat.

Voor alle duidelijkheid: ik vind het heerlijk om die nieuwfreak en ideeënfontein te zijn. Ik beschik over behoorlijk wat opstartenergie en geloof heel hard dat dit mijn grootste troef is als ondernemer. Maar regelmatig bots ik op de grenzen van die talenten. De momenten waar ze me eerder stokken in de wielen steken dan plezier opleveren. Of simpel gezegd: wanneer je voelt ‘dat het niet leuk meer is’. Je kan dat proberen te voorkomen, maar persoonlijk vind ik het niet zo erg om mijn enthousiasme te blijven volgen en bij te sturen bij een projecten- of ideeënovergroei.

En dus, met 2019 in zicht en vele plannen in het hoofd, bevond ik mezelf dus weer in die staat van overdondering. Vragen zoals: hoe ga ik dat in hemelsnaam allemaal voor elkaar krijgen?, ben ik niet diegene die anderen adviseert om, bij nieuwe projecten die veel opstartenergie vragen, serieel te werk te gaan?, hoe zorg ik ervoor dat mijn hoofd niet ontploft?!,… tolden door mijn hoofd. ‘Kill (some of) your darlings’ leek hier de logische oplossing, maar riep tegelijkertijd een weerstand van jewelste in me op.

Het fijne aan die creatieve generalisten hobbels van mij, is dat ik ze meestal kan zien als testmateriaal. Als ik ze overwin, of er iets uit leer, dan kan ik het ook delen. Met jullie, mijn creatieve generalisten tribe. Met hernieuwde moed besloot ik alles eens in kaart te brengen. Iets expliciet maken, door het op te schrijven, of visueel te maken, is altijd zeer verhelderend. Het werd een tabel, met aan de ene kant de maanden van het jaar, en aan de andere kant de verschillende projecten die ik heel graag gerealiseerd wil hebben in 2019. Ik gaf per project aan in welke maanden het een plek zou krijgen, en labelde het met een kleur. Gaat het over een project dat opstartenergie vraagt? Of ligt de focus op lanceren en promo? Of vraagt het ontwikkeltijd?

 

Wat viel me hierin op?
  • Op de één of andere manier heb ik het gevoel dat 2019 maar loopt van januari tot juni! Ik denk duidelijk in blokken van max. 6 maanden vooruit.
  • Er zijn teveel projecten waarbij ik nog ontwikkel/schrijf/denktijd nodig heb. Die moeten beter verspreid zijn.
  • Lopende projecten, of continuering, genieten duidelijk niet mijn voorkeur, haha!

Dit leidde tot een herschikking waar ik me, op dit moment, bijzonder prettig bij voel:

De combinaties van ‘soorten’ werk zijn meer in balans (in mijn geval is het opletten dat er geen ‘overgroei’ aan groen en geel is in éénzelfde periode), en de tabel herinnerde me aan het feit dat ik wel degelijk 12 maanden heb in een jaar.

Voor wie het zich afvraagt of er koppen gerold zijn: ja, één project moet voorlopig wijken. Maar het antwoord zat hem ook in het kleiner maken van ambitieuze ideeën. Dat betekent bv. mijn (net afgewerkte) werkboek over ‘Hoe vind ik mijn rode draad?’ als zodanig op de markt brengen, en er niet meteen al een super uitgebreide online cursus (lees: met video en alle toeters en bellen) van willen maken. Dat kan nog later op het jaar.

Zo, ik heb het gevoel dat mijn prioriteiten voor het volgende jaar een pak duidelijker zijn. Ongetwijfeld wordt hier nog in geschoven, en dat is OK. Maar ik kan tenminste terug ademen.

Hoe is het voor jou? Was deze blogpost herkenbaar? Hoe heb jij jouw planning aangepakt voor 2019? Deel je ervaringen en tips hieronder of in de besloten Facebookcommunity!

 

 

 

 

Pin It on Pinterest